Ένα χριστουγεννιάτικο κάλαντο

Στην παραγωγή του A christmas time Carol του 2025 για τους Dated Vic για να κατακτήσουν τις νέες ένατες ηλικίες στη σειρά (και πιθανώς την ιστορία τους, καθώς είναι η τελευταία χριστουγεννιάτικη περίοδος του Matthew Warchus στο Old Vic). Το ενημερωτικό μας δελτίο παραδίδει εμπεριστατωμένα στοιχεία στο email. Εγγραφείτε για να αγαπήσετε το Λονδίνο αντί να δώσετε ένα καλό θέμα (και συγκεκριμένες επιλογές όταν νιώθετε και εσείς καθαροί). Με τον εκπληκτικό συνδυασμό εγκάρδιας αφήγησης, παραδοσιακών κάλαντα και ενός ενθουσιώδους, καθηλωτικού χριστουγεννιάτικου δείπνου, το A christmas time Carol είναι σίγουρο ότι θα κληροδοτήσει χριστουγεννιάτικη ψυχή σε όλους όσους το παρακολουθούν.

Από το 2017, η τρέχουσα ετήσια παρουσίαση του Vic από το "A Christmas Carol" είναι συχνά μέρος της νεότερης χριστουγεννιάτικης ομάδας επιστροφής, όπως τα πουλερικά, τα λαχανάκια Βρυξελλών, οι πίτες με κιμά, τα ζεστά κρασιά και πολλά άλλα. Ποιος Σκρουτζ δεν φωνάζει από το παράθυρο του δαπέδου για να πάρει χριστουγεννιάτικη χήνα ή χορεύει στην κρεβατοκάμαρά του με ένα τραγούδι στη μέση και σας περιμένει μια άνοιξη στη δράση. Η φήμη τους έλκεται από το σκοτάδι, αλλά σας κάνει να νιώσετε ενσυναίσθηση και να διαχειριστείτε τον άλλον άνθρωπο όσο πιο κοντά γίνεται, τόσο πιο κοντά μπορεί να φτάσει στη χαρά, τη χαρά και εσείς να απολαμβάνετε την καρδιά των Χριστουγέννων. Οι καλύτερες στιγμές της προσαρμογής τους στο "A Christmas Carol" ήταν βλέποντας τον Σκρουτζ να γίνεται ξανά ένα πολύ χαρούμενο παιδί, παρά την προχωρημένη ηλικία του και τον διαβόητο χαρακτήρα του ως απαίσιο τσιγκούνη και ατίθασο. Αυτό θα ήταν καλό αν δοθεί στον Σκρουτζ αρκετός χρόνος και σας δοθεί η ευκαιρία να επιστρέψετε σε περισσότερες συμβουλές. Οτιδήποτε, ωστόσο, είναι σαν μια χριστουγεννιάτικη περίοδος που η Κάρολ τα πάει πολύ καλύτερα, είναι ότι δίνει τη δυνατότητα στους επισκέπτες να κάνουν ποδήλατο και αν ο Σκρουτζ έχει διακοπές λόγω τόπου και μπορεί να βγει έξω.

• «Θα βρείτε προσπάθεια σε αυτό το μικρό, φαντασματικό βιβλίο, να αναδείξετε το νέο φάντασμα μιας ιδέας», ξεκινά ο Κάρολος Ντίκενς στον πρόλογο της νουβέλας του 1843, «Ένα εξαιρετικό χριστουγεννιάτικο κάλαντα».
• Ενώ αποτελεί μια τελευταία ειδοποίηση για την πιο πρόσφατη συγκομιδή του Λονδίνου από το "Xmas Carolling", σας ενδιαφέρει να ξέρετε ότι και οι δύο παραγωγές έχουν επιλέξει έναν μαύρο ηθοποιό ως την αγνοούμενη αγάπη του Σκρουτζ, την Μπελ.
• Παρά τον ικανοποιητικό σχεδιασμό της νουβέλας που κινείται σε μια θέση στην οθόνη, είναι μια εξαιρετική, παραπλανητικά απαιτητική διαδικασία, ώστε να μπορείτε να προσαρμοστείτε.

Ωστόσο, θα βρείτε προβλήματα στη μέση της https://interwettencasino.eu/ θεραπείας του, το επίπεδο χρυσού προς μηδέν της ικανότητας προσποίησης διασημοτήτων μπορεί να είναι η λύση. Καθώς οι καημένοι τρέμουν στους αρκτικούς δρόμους, μια εξαιρετική φανταστική απειλή παραμονεύει στο φανταχτερό σπίτι σας που σας βασανίζει και εσείς μπορεί να είστε ντροπαλοί. Η ομάδα μας είναι αυτοί που περνούν τον Φεβρουάριο από τον αυτοκινητόδρομο. Είμαστε αυτοί που προσπαθούν να καταστρέψουν τον κόσμο, μία προς μία.

Οπτικά είναι εκπληκτικό, χάρη στα τρελά φώτα λόγω των γενικά ήπιων ρούχων των Hugh Vanstone και Rob Howell. Παρ 'όλα αυτά, είναι αρκετά τρομακτικό, καθώς ο ανενεργός συνεργάτης του Ebenezer, Jacob Marley, κάνει μια καλή πασαρέλα για να χωρίσει τους νέους πάγκους πίσω από αλυσίδες που τον ακολουθούν. Η εκδοχή του Jack Thorne είναι κυρίως αφιερωμένη στη νουβέλα του Dickens, ενώ τα φαντάσματα δοκιμάζουν γυναίκες με πιο ήπια φωνή αντί για τρομακτικά φαντάσματα και ο πατέρας του Scrooge γίνεται μια εξαιρετική ιστορία. Σήμερα είναι η νέα σειρά από τον Christopher Eccleston, όποιος επιβάλλει έκθεση και αυστηρότητα (που σπάει όταν χαμογελάει) κάνει καλό στη νέα σκηνή. Και οι άνθρωποι που κάθονται στη σκηνή λαμβάνουν αλυσίδες από λουκάνικα για να τους βοηθήσουν να παραδώσουν το γεύμα. Φρούτα και λαχανικά στέλνονται από λινά ρυάκια στην άνω οδό μέχρι το σημείο που ο αναμορφωμένος Scrooge φτιάχνει χριστουγεννιάτικο φαγητό για αυτούς που παλιά είχαν αρχίσει τσιγκουνιά.

Ο τύπος αρχίζει να απολαμβάνει την ολοκαίνουργια, τρέχουσα ζωή. Και παρόλο που ο Φρεντ βρίσκεται όπως πάντα αποδοκιμασμένος, το καρδιαγγειακό του σύστημα είναι αρκετά δυνατό όταν η καρδιά του Σκρουτζ μαλακώνει, ο Φρεντ και η υπέροχη οικογένειά του γιορτάζουν. Και ενώ οι περισσότεροι άνθρωποι αντιπαθούν ή ανησυχούν για τον Σκρουτζ, ο υποτιμημένος και ίσως υποτιμημένος συνεργάτης τους, ο Μπομπ Κράτσιτ, αποφασίζει να αφιερώσει το χριστουγεννιάτικο γεύμα της οικογένειάς του στο αφεντικό τους και να τους κάνει κομπλιμέντα για τα (πενιχά) μπουκιές που έχουν αγοράσει. Η νέα καρδιά θρηνεί τη χαμένη και χαμένη ζωή τους και προειδοποιεί τον παλιό τους φίλο -σε μια άχαρη κατάσταση- να μην αλλάξει τις συμβουλές του, εκτός αν αλλάξει τις συμβουλές του, ήταν κι αυτός καταραμένος να περιπλανιέται ασταμάτητα στη νέα πνευματική βάση κρατώντας έναν ενθουσιώδη, απίστευτα πολύ χρόνο και πολλές πιο βαριές χορδές μακριά από ανησυχίες. Και αφού η σύζυγός τους, η Μάρλεϊ, απομακρύνεται από αυτό το θνητό πηνίο, ο τελευταίος πολύς χρόνος στο σμάλτο, αλλά ο σύντομος στο καρδιαγγειακό σύστημα Σκρουτζ χρησιμοποιεί τις αρχές του για να τσιμπήσει μια δεκάρα. Μετά από εκατοντάδες διασκευές και σύγχρονες αναρτήσεις στην εκπομπή, η νεότερη φάση και μπορεί να φιλοξενήσει παράθυρα διαφόρων μεγεθών, στην πραγματικότητα ομάδα που υπήρξε για περισσότερα από τέσσερα ή πέντε Χριστούγεννα γνωρίζει την ιστορία του Εμπενίζερ Σκρουτζ.

Ανατριχιαστικό και μπορείς να το θυμάσαι, ζοφερό και μπορείς να το ζαλίσεις, το σενάριο του Michael Arden αξιοποιεί κάθε κλειδί στην ιστορία του Dickens και αναδεικνύει μια σειρά από καινούργιες από το καπέλο του Scrooge. Χάρη στον σχεδιαστή φωτισμού Ben Stanton, οι βαθιές σκιές περιβάλλουν τη νέα σκηνή – ένα εφέ που μεταδίδει με επιτυχία μια ταινία – με μια δυσοίωνη ποιότητα, αλλά ανεπιτυχώς αφυπνίζει τους ακροατές. Ένα καλό φέρετρο μας χλευάζει από την καρδιοαναπνευστική φάση μέχρι να ξεκινήσει η ιστορία.

Η παραγωγή του, με την άψογη ισορροπία από το spooky and you will saccharine, το συνοψίζει. Η απόδοσή τους μπορεί να είναι τόσο εγκάρδια και αξιαγάπητη που αν ο Σκρουτζ στο τέλος κλαψουρίσει «Καλά Χριστούγεννα!». Ωστόσο, επειδή η καρδιοαναπνευστική του δύναμη του Σκρουτζ είναι αναγκασμένη να ξεκλειδώσει, ο Τσερβέρις λάμπει πραγματικά. Ο τύπος παίζει τις ψύχραιμες φωνές του Σκρουτζ και μπορείς να πεις θορυβώδη «μπα, ανοησίες» με αρκετή γρύλισμα, ορμώντας ενάντια στον ήπιο αλλά ευγενικό Μπομπ Κράτσιτ (Ντάσιελ Ιβς) και τον χαρούμενο ανιψιό του Φρεντ (Τζορτζ Αμπούντ). Δύο φορές κάτοχος βραβείου Τόνι, Μάικλ Τσερβέρις (Enjoy Family για το Μπρόντγουεϊ, The New Gilded Lovely Years για το HBO), σούπερ σταρ από την εποχή του τσιγκούνη.

Σύνοψη: Ο αγέραστος θρύλος του Τσαρλς Ντίκενς προσπαθεί να αναγεννηθεί σε αυτή την υπερφυσική, χρονοταξιδιώτικη, κινητή παραλλαγή της απόλυτης χριστουγεννιάτικης ιστορίας. Η νέα βαθιά βουτιά σε μια δυστυχισμένη παιδική ηλικία γεμάτη τιμωρία μακριά από τον πατέρα τους και τον διευθυντή του ιδιωτικού σχολείου, τον οποίο αναγκάστηκε να καθίσει στην αίθουσα, εξηγεί τη μισανθρωπία του Εμπενέζερ, κάτι που αργότερα θα ενθουσιαστεί να δικαιολογήσει, καθώς ορισμένες μελέτες εξετάζουν τα νεότερα όρια από τον Θεό και την ηθική σε αυτά που του επιτρέπονται, όπως η Μαίρη Κράτσετ, η οποία, όπως αποκαλύπτεται, έχει μια διαφορετική σύνδεση με τα νέα πνεύματα που έχουν πληγεί από τον Σκρουτζ. Ενώ αυτό συμβάλλει σε μια σχετικά άνιση κατανομή ενέργειας μεταξύ των τριών πνευμάτων – το Παρόν και το Έρχομα προσπαθούν να παραδοθούν στις τελευταίες ώρες της μίνι σειράς – η νέα αυξημένη έκθεση του παρασκηνίου προσφέρει επίσης μια ισχυρή και κατάλληλα ζοφερή εξήγηση για το γιατί ο Σκρουτζ είναι έτσι.

Αλλά αυτή είναι η τρίτη ταινία δράσης του σεναριογράφου-παραγωγού-διευθυντή Zemeckis μετά το Beowulf and the Polar Share. Θα έπρεπε να είναι το "A Christmas Carol του Robert Zemeckis". Δεν είναι απλώς επικριτικό, το σενάριο να επικεντρώνεται στο τι είναι καλό και τι κακό σε αυτό, σύμφωνα με τα τελευταία τέλη ταινίας, των παλαιών χριστουγεννιάτικων γεγονότων. Στην πραγματικότητα, σήμερα είναι το A Christmas Carol της Disney που θα κάνει πρεμιέρα αργότερα. Μέσα σε μια υπέροχη εφιαλτική σκηνή από πολύχρωμο βάμμα έβενου, τρεμοπαίζει λευκό και μεγάλα, επίμονα ρολόγια, η εποχή του Χριστουγεννιάτικου Φαντάσματος φτάνει σε ένα κολασμένο τέλος.

Με την πρώτη ματιά μπορεί να σκεφτείτε (ειδικά για ένα πεντάχρονο παιδί) ότι είναι κάτι εξαιρετικό για τα Χριστούγεννα, είναι στην πραγματικότητα επιδέξια υφασμένες κοινωνικές κριτικές για την περιοχή της χώρας σας – και ιδιαίτερα για το Λονδίνο – όταν ο Ντίκενς έγραψε το βιβλίο. Οι γονείς μου βλέπουν καθαρά από την εμπειρία μου την ώρα του ύπνου τα Χριστούγεννα, και ότι πάντα με συναρπάζουν τα νεότερα θαύματα των γεγονότων και των χαρακτήρων. Έχει γίνει πικρόχολος με τα χρόνια, η καρδιοαναπνευστική τους άσκηση σήμερα είναι πιο δροσερή. Αποκαλύπτω και άλλες εορταστικές κριτικές για βιβλία, καθώς είναι περισσότερο χριστουγεννιάτικες ιστορίες φαντασμάτων, μια χριστουγεννιάτικη Κάρολ λόγω του Τσαρλς Ντίκενς. Αν το βασικό σας περιεχόμενο είναι να είναι καλό πριν να είναι πολύ αργά, τότε να είστε καλοί με τον εαυτό σας και να μπορείτε να ουράτε έξω και να ακούτε τα Muppets Χριστούγεννα Κάρολ, γιατί να μην το κάνετε;

Αλλά θα προκαλούσαμε οποιονδήποτε να δει μια αποκάλυψη που θα τον κάνει να γίνει πολύ πιο χαρούμενος, βαθιά μέσα στο πνεύμα του. Μόλις μας ζητηθεί να δωρίσουμε τα προσωπικά μας χρήματα σε μια φιλανθρωπική οργάνωση για τους άστεγους μέσα σε κουβάδες στο τέλος της τελευταίας σας ιστορίας, το κάνω πρόθυμα. Μπορεί να είναι μόνο μετά από αυτό που είδαμε. Σε αντίθεση με ορισμένους Σκρουτζ που έχουν φύγει πριν από εσάς, η πορεία λύτρωσής τους δεν είναι πάντα ξεκάθαρη.

Στη συνέχεια, αυτό έχει συναίσθημα, αλλά και για πρώτη φορά, ο τύπος είναι έξω από τα ολοκαίνουργια μέλη της οικογένειας Cratchit. Όσον αφορά την ιστορία, υπάρχει ζωντανή λαϊκή μουσική στη μινιμαλιστική σκηνή που ανεβαίνει και πέφτει και μπορεί να υπάρχουν εμπόδια από ταμεία που γίνονται αόρατα στο πάτωμα. Είναι η εποχή του χρόνου που διασκευές ανταγωνιστικού θεάτρου της παλιάς νουβέλας του Κάρολου Ντίκενς παρουσιάζονται στη χώρα σε διαφορετική ποιότητα.

Εκμαγείο

Για την ψυχολογική κορυφή του λαού, είναι τόσο κουλ όσο το Φάντασμα του Μάρλεϊ. Ωστόσο, όταν το κάνει, με υπερβολική εμπιστοσύνη και εμπιστοσύνη στην κινηματογραφική τεχνολογία, η οποία ο δημιουργός αποφεύγει το νέο κατακτητικό κέντρο της ιστορίας του Ντίκενς. Έτσι, πρόκειται για εξαιρετικά μαύρα γεγονότα, ένα ταξίδι μακριά από την ψυχή ενός τσιγκούνη, μισάνθρωπου ανθρώπου, και η ταινία του Ζεμέκις θα ανακτήσει αυτή τη φορά μια αφήγηση που είναι περισσότερο ένα πολύ χαρούμενο κόμικ σε σύγχρονες αφηγήσεις. Κάποιος θυμάται τι νιώθει ο Εμπενίζερ Σκρουτζ – αν αλυσοδεμένο φάντασμα από τον πολύχρονο ανενεργό σύντροφό του και στη συνέχεια περίπου τρεις φορές ηθική βία στο δωμάτιό του – είναι πονοκέφαλος για την πραγματική εμπειρία.